Je kind kent zichzelf

Het komt regelmatig voor dat volwassenen voor kinderen bepalen wat wel of niet goed voor hun is. ‘Omdat ik het zeg’, of ‘Ik ben groot en jij bent klein’ zijn uitspraken die volwassenen naar kinderen toe kunnen gebruiken. Maar wat als we het eens omdraaien? Dat we niet kijken vanuit de positie van de volwassene, maar vanuit de positie van het kind. Als we bedenken dat het kind alles al weet wat hij/zij moet weten, en dan vooral over zichzelf.

Een mooi voorbeeld van naar je kind luisteren vind ik de volgende ervaring van mijn moeder en mij:

Toen ik jong was, was ik allergisch voor van alles en nog wat. Veel voedingsstoffen kon ik niet hebben. Ik werd dan ziek, hangerig, had last van ontstekingen. Mijn ouders waren altijd bezig met kijken naar wat ik wel kon eten (en ik kan je vertellen, er bleef niet veel over). Mijn opa bakte elke week maisbroden en we aten verse groenten (onder andere spruitjes en witlof, want dat mocht ik hebben). Ook ging ik met mijn moeder naar een homeopathisch arts toe, die allemaal drankjes en pillen had voorgeschreven. Mijn moeder heeft wel eens gezegd dat ik de meest vies ruikende drankjes zonder problemen innam (ik zal geweten hebben dat het me hielp?). En ook de pilletjes nam ik gewoon in.

Totdat ik op een dag alles begon te weigeren, ik was toen een jaar of acht. Ik kon geen drankjes en pilletjes meer zien en maakte mijn moeder goed duidelijk dat ik ze echt niet meer zou nemen. In plaats van dat mijn moeder aandrong, heeft ze, in overleg met de arts, besloten om het eerst zo te laten en te zien wat er zou gebeuren. Ook heeft de arts met mij gesproken en nam mijn keus serieus en heeft niet aangedrongen, niet gezegd dat hij het wel beter wist. Ik heb toen met hem de afspraak gemaakt dat, mocht het zonder de drankjes slechter met me gaan, ik ze weer zou nemen, en als het goed met me bleef gaan ik de drankjes inderdaad niet meer nodig had. We zijn nooit meer bij de arts langs geweest en ik ben over de allergie heen gegroeid.

En natuurlijk, bij direct gevaar of het uithalen van rare kapriolen waarbij het kind de gevolgen niet kan overzien en de volwassene wel, dient ingegrepen te worden. Maar luisteren naar je kind en daarbij zijn/haar keus respecteren zal je kind helpen om op een bewuste manier te (leren) luisteren naar zichzelf.

Nu ben ik nieuwsgierig… Op welke manier(en) laat jij je kind zien dat je naar hem/haar luistert en serieus neemt? Je kan een reactie achterlaten in het reactieveld. Alvast bedankt!

Genoten van mijn blog? Like mijn pagina op Facebook en deel mijn blog met je vrienden 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.